" ... onze vakantie was een echte
'nubian experience', we zijn heel gastvrij en vriendelijk ontvangen
door vrienden van Abdel en Ellen en de mensen van het dorp. Het weer
was als een ideale Nederlandse zomerdag , heerlijk om zo te zeilen in
een felucca op de Nijl ... we hebben sowieso erg genoten van de boottochtjes overal naar toe. De stilte van de
woestijn hebben we mogen 'horen' en de prachtige spirituele energie
bij de tempel van Isis op Philae was goed voor het hart; op de
beestenmarkt van Daraw waanden we ons terug in de tijd; achteraf leken
de twee weken vakantie wel op twee maanden ... Zeker een aanrader voor
diegenen die meer van Egypte willen zien dan alleen maar de oude
kunstschatten.
Hein en Ria, dec.
2006
"Beste Ellen en Abdel; we
hebben de afgelopen weken mede dankzij jullie enthousiasme en
gastvrijheid enorm kunnen genieten van het mooie Aswan. Bedankt voor
alles!"
Manon en Wilma, dec. 2006
"We kijken terug op een geslaagde
vakantietijd in Aswan en hebben genoten van de vriendelijkheid van
jullie familie en de vrienden daar!"
Als je graag het
dagelijks leven in Egypte wilt ervaren, is dit een
perfecte vakantiemogelijkheid! Je hebt veel privacy in je rustige
appartement. Elephantine kan je zeer goed wandelend verkennen. Als je
meer vertier wilt, neem je de lokale ferry naar Aswan en ben je in een
mum van tijd aan de drukke kant van de Nijl: cruiseboten, winkeltjes
en restaurantjes of bijvoorbeeld een duik in een zwembad van het Isis
hotel. O.a. restaurant Emy is een aanrader voor een lekker hapje
tussendoor! Koop wel een lokale simkaart (heel voordelig aan te
schaffen bij de Vodafone winkel schuin tegenover het treinstation) om
je lokale contacten mee te onderhouden! Als er door Ellen en Abdel
uitstapjes voor je geregeld worden (naar je eigen wensen) is dat
handig.
Aukjen en
Gabriël, oktober 2006
Enkele complete reisverslagen om écht de sfeer te proeven:
georganiseerd voor de "travelling Canucks", jan. 2009
Mijn vriend Paul en ik zijn naar Egypte geweest op een door Abdel en Ellen georganiseerde reis. Het was in één woord geweldig! Hoewel we maar 12 dagen hadden (netto dus 10), leek het wel alsof we een maand waren weggeweest, zoveel mooie en bijzondere dingen hebben we gezien en meegemaakt. (We zijn toch allebei behoorlijk bereisd, dus daar lag het niet aan!) We begonnen in Luxor, waar Abdel een hotel voor ons had geboekt direct achter de Tempel van Luxor. Een prachtplek! We hebben eerst de Tempel van Karnak bezocht, zowel overdag als 's avonds met een licht-en-geluidshow: heel indrukwekkend! Dat er nog zoveel hiërogliefen bewaard zijn gebleven, verbaasde ons alleen al! Vanaf deze tempel zijn we naar de Tempel van Luxor gegaan. We waren hier bewust rond zonsondergang, als de zuilen langzaam oranje kleuren… Zó mooi! Zo onwerkelijk bijna, dat je in een tempel staat waar mensen duizenden jaren geleden zulke mooie, gedetailleerde tekeningen hebben aangebracht. Wie waren die mensen? En hoe hebben we die hiërogliefen ooit kunnen leren lezen?

De volgende dag hadden Abdel en Ellen een chauffeur geregeld, met wie we naar de konings- en koniginnengraven zijn geweest aan de overkant van de Nijl. Ook hebben we met hem een aantal tempels in de Koningsvallei bezocht. Ook deze dag was fantastisch! Je komt bij de graven via in de bergwanden uitgehakte gangen en zalen, allemaal beschilderd in de zo bekende Egyptische stijl. Stonden we opeens letterlijk oog in oog met het dodenmasker van Toetanchamon! Onbeschrijflijk. Met de trein (een speciale toeristentrein, waarvoor Abdel kaarten had geregeld) zijn we van Luxor naar Aswan gereden. Een heel mooie tocht! De trein is behoorlijk luxe (airco) en rijdt vrijwel de hele route langs de Nijl. In Aswan zijn we opgehaald door Abdels broer Kamal: alle transfers zijn door Abdel en Ellen heel goed van tevoren geregeld. Het meest bijzondere van de hele reis was dat we in Aswan logeerden in het Nubische huis van Abdel en Ellen, niet in Aswan zelf, maar aan de overkant van de Nijl, in een Nubisch dorp. Dit is een prachtig, groot huis, met een eigen dakterras dat uitzicht biedt over het hele dorpje, de Nijl, Aswan, … Super!
Op onze laatste dag in Aswan zijn we naar Abu Simbel gegaan.
Dat is één van de allermooiste tempels van Egypte, die tegen de Sudanese grens aanligt. We moesten om 2 uur 's nachts op, om 3 uur in convooi die die kant op te rijden: zelf rijden mag niet. Het is 2 uur rijden, maar in het busje dat Abdel geregeld had, konden we prima slapen. De tempel van Abu Simbel bestaat uit 2 tempels: één voor Ramses en één voor zijn favoriete vrouw. Allebei zijn ze heel erg mooi! En ook wel bijzonder om je te realiseren dat ze ooit intergraal in een berg zijn
uitgehouwen! Nu zijn ze vrij recentelijk in blokken gezaagd en uit elkaar
gehaald, omdat ze verplaatst moesten worden. Het stuwmeer dat is
ontstaan door de aanleg van de Aswan-dam, zou ze anders doen onderlopen.Het is helemaal niet meer te zien, gelukkig.Vanuit Aswan hebben we een motorboottocht gemaakt naar de Aswan Dam, we zijn op kamelen de woestijn in getrokken, naar een kloosterruïne, en – superromantisch! - We zijn 2 dagen op een felucca de Nijl afgevaren! Met bootsman Sadat, een heel rustige, prettige man en zijn maatje Selim, die drie maal daags een topmaaltijd voor ons bereiden op een enkel gaspitje, en die heel lief ons bedje in de open lucht opmaakten toen het tijd was om te gaan slapen! Met kaarsjes gemaakt van plastic waterflessen . Eén van de allermooiste ervaringen uit ons leven!
Op dag 2 brachten we met de feluca een bezoek aan de tempel van Kom Ombo en aan de kamelemmarkt van Daraw. Honderden kamelen bij elkaar, en allemaal Egyptische mannen die daar handel in dreven.
We zijn ook weer met de trein teruggaan van Aswan naar Luxor, waar we torn nog een dag hadden om wat te zwemmen, souvenirs te kopen ( de enige wanklank wat ons betreft: Egyptische verkopers zijn echt niet aardig en hebben echt geen humor ) en nog een laatste waterpijp te roken in één van de café's aan de Nijlboulevard. We hebben nu al heimwee naar dit prachtige land en het gezellige Nubische huis. We dromen dus alweer van een herhaling!
Ellen en Paul, nov. '06
In oktober 2006 heb ik met mijn gezin een rondreis door Egypte gemaakt. Voor mij was het mijn tweede bezoek, voor mijn mannen de eerste keer. Omdat we in Aswan een aantal vrije dagen hadden, had ik daar vooraf met Ellen en Abdel een programma gemaakt.
Zittend op het dakterras van hun huis zei ik al dat ik me er thuis voelde en dat ik graag eens een weekje een huis wilde huren in het dorp. De jongens zeiden later dat de dag die we hadden doorgebracht met Mohamed de kamelenman voor hen het hoogtepunt van de reis was geweest. Mohamed zelf is ook altijd naar ons blijven vragen!
Mijn plan om een weekje een huis in het Nubisch dorp te huren heb ik
inmiddels uitgevoerd. Op voorstel van Ellen heb ik het huis van Mohamed
mogen huren. Mede daardoor heb ik een hele bijzondere week mogen
ervaren. Het huis van Mohamed ligt een stuk verder van de ferry af
midden in het dorp, daar komen geen toeristen meer. Het klikte goed
tussen de familie van Mohamed en mij en ik heb een kijkje mogen nemen in
hun normale dagelijkse leven. Het zijn hele warme en hartelijke mensen
die erg goed voor me gezorgd hebben. De scholen van de Mohamed’s kinderen stonden helemaal op hun kop toen ik daar met hun moeder een bezoekje bracht. Ook ben ik naar de kamelenmarkt van Daraw (geen toerist te bekennen!) en naar Abu Simbel geweest. Beide op hun eigen manier speciaal. Aswan en de Nijl daar vind ik altijd weer mooi.
Enkele mensen die ik in oktober had ontmoet heb ik weergezien. Heel bijzonder ook vond ik de uitnodiging van Shammy, de kok van Ellen en Abdel daar, om bij hem thuis te komen eten. Ik had in oktober al ervaren dat Shammy een uitmuntende kok is.Al met al is deze week een heel uitzonderlijke ervaring voor me geweest. De warmte en de hartelijkheid van de mensen daar, de enorme gastvrijheid, de betrokkenheid bij me en de zorg voor me, dit alles vind ik heel bijzonder. Deze week heb ik er een Nubische familie bij gekregen. Tijdens deze week ging ik dat ook steeds meer zo ervaren. Telkens als we terugkwamen van weggeweest, had ik het gevoel naar huis te gaan.Er is een stukje van mijn hart in Aswan achtergebleven. Ik ga dan ook zeker weer terug naar mijn Nubische familie!
Elma, maart '07